چند کلام از حرف دل ...

وچه بی رحمانه در زیر پاهایت می ماندم

که چه ارام ارام اشک از چشمانم میبارید

و چه بی صبرانه دنبال گردش زمانه میدویدم

من که باید برم ارزوهایم را به خاک

اما ندارم از مرگ حتی ابایی

و مرا در این ظلمت شب

سایه به سایه در پی هستی عشق بی تاب بودم

اما چرا در هر لحظه و هر جا از ان دور بودم

و در این گوشه ی زندان دلم

بی سبب نیست که می نالیدم

و در این غربت سفر های دور و دراز

نمیدانم که می ایی یا که در راهی

من به دوری و حقارت عادت دارم

سجده کردن پیش او را دوست دارم

اری به صدای پای اب نباید لحظه ای اکتفا کرد

دیگر نباید به یار و یاوری جز خدایم هرگز وفا کرد

و من نمی دانستم که نباید به این سراب بی امید اعتماد کرد

اری باید به سوی معبود خویش شتاب کرد

ذوق و شوقم مرده............

چه بی رمق رسیده ام به نا کجا

جه بی صدا چه نا امید

در این شبی که می رسد به هر کجا

دلم گرفت و من شدم چه بی خدا

چه بی ذوقم چه بی شوقم

در این دنیا چه سرگردان

چه بودم من ؟

چه شد یکجا؟

که یکباره همه رفتند بر باد

چه شد ان همه قول و قرار؟

چه شد ان همه عهد و پیمان ها

؟؟؟؟

نمیدانم نمیدانم؟گویی که نا فرجامم

کدامین راه را تو میخواهی؟

فریب عشق خوردن؟

یا که مرا هرگز ندیدن؟

سهم من و تو در این زمانه

شاید شود تکه ای نان شبانه

چه در دام افتم یا بمانم

صادقانه با تو میمانم

چه خواهش ها کردم و گریان ماندم

چه خاموش ماندم و فریاد کردم

چه بی نام و نشانم من؟

چه نالان و نیمه جانم من

چه خستم من اگر هستم

چه مات و چه مبهوتم؟

من ذوقم من شوقم چرا مرده؟

چرا او همه ی هستیم را به یکباره برده؟

نه ذوقی دارم نه شوقی من

برای دیدن تو نه عشقی من

بازم تو را که هر شب در خواب با تو بودم

در کوچه های عشقم بوی تو را میخواهم

بوی تو را که حالا در همه جا پیچیده

در کوچه های عشقم دیگر صداقتی نیست

دیگر صداقتی که معنا ندارد حتی

در کوچه های عشقم دیگر صدای پا نیست

صدای پای هیچ رهگذر چرا نیست؟

در کوچه های عشقم دیگر جایی ندارم

دیگر جایی؟ حتی راهی ندارم

در کوچه های عشقم دیگر پرنده ای نیست

پرنده های اینجا کوچ کردند و رفتند

در کوچه های عشقم راه تو را می بینم

راه تو که من هم روزی کنارت بودم

در کوچه های عشقم شعر تو را می خوانم

شعر تو را که با جان من با دلم سرودم

در کوچه های عشقم دیگر راهی ندارم

دیگر راهی؟ حتی نایی ندارم

در کوچه های عشقم دیگر قلبی ندارم

قلبی که تنها عشق تو را فقط خواست

در کوچه های عشقم وفا نداره این قلب

وفای اندک تو دیگر دوای من نیست

در کوچه های عشقم با تو بودن یا نبودن

این قلب خسته ی من دیگر شوقی ندارد

در کوچه های عشقم نبضم صدا ندارد

ادم مرده که نبضی ندارد؟

در کوچه های عشقم دیگر یاری ندارم

اری دیگر تنهایم من نامی ندارم

در کوچه های عشقم نگاه تو در یادم نمی ره از کنارم

اون نگاه سردت که حتی اشکی ندارد

بعد از این همه انتظار چرا امدی سراغ من ای یار؟

من که میخواستم فراموشت کنم چرا امدی داغ دلم را تازه کنم

بعد از این همه در به دری چرا امدی تا دوباره دلم را ببری؟

مگر من از تو چی میخواستم؟ جز قدری صفا و صمیمیت

مگر من از تو چی می خواستم؟ جز کمی وفا و صداقت

بعد از این همه تنهایی دیگر نمیخواستم که بیایی

بعد از این همه سکوت بین ما دیگر شکسته ست پنجره ی دیدار ما

بعد از این همه سردی و بی تفاوتی دیگر نمی ماندبین ما محبتی

سرنوشت من و تو اری دست خداست

فرق من و تو می دانی تا کجاست؟

این فاصله تا بی کرانهاست

فرق من و تو قدر یه دنیاست

باید باور کرد تا کهکشانهاست

اسمون من و تو در یاب که بی ستارست

برایم در این دنیا دیگر جایی هرگز نیست

فرق من و تو هزار راه تا فرسنگهاست

راه من و تو از هم چه پیداست

گویی که امشب این اسمان هم محو تماشاست

ماه خدا هم در اسمانها اری چه زیباست؟

تنها کلامم روزی برایت همین سکوتست

باور میکنی تو که خنده هایم همش دروغست؟

این سکوتم نشانگر تنهاییست

باید بدانی این درد بینواییست

خوبای من و تو میدانی خداییست

که من شدم از دنیا رهایی

تنها گناه من میدانی ز چیست؟

شاید که در مقابلت نا سپاسیست

تنها گلایه ی من شاید که بی وفاییست

زندگي قشنگه اگه با تو باشه...

مرگ قشنگه اگه براي تو باشه...

دلتنگي قشنگه اگه به خاطر تو باشه...

من قشنگم اگه با تو باشم...

اما تو هرجور که باشي قشنگي...!

نمي خواهم به جز من دوستدارتوكسي باشد

براي لحظه اي حتي به يادت ، ديگري باشد

نمي خواهم كسي نامت ، به لبهايش بنشيند

نمي خواهم كسي نقش رخت در خاطرش ماند

نمي خواهم نگا هي د ر نگا ه تو د ر آميزد

نمي خواهم بغيرازمن بگيرد دست تو دستي

نمي خواهم كسي يا رت شود د ر عالم مستي

نمي خواهم به جزمن ، يار من تو با كسي باشي

گل لالم ، نمي خواهم براي هركسي تو همرهي باشي

نمي خواهم كسي با يا رمن حتي سخن گويد

اگر چه ، قا صد م با شد كه تا پيغام من گويد

نمي خواهم به قبرستان رود آن يارمحبوبم

مبا دا مرده اي زنده شود با او سخن گويد

 جز تو هرگز با كسي از عشق فردا، من نخواهم گفت.

                                                            چقدر دشوار است  هر شب بی آنکه تو

در کنارم باشی با یادت بنشینم

                                                 و ترا زمزمه کنم و برایت بنویسم

اما فرصت دارم.

برای دیوانگی .

برای فرزانگی .

برای جاودانگی  .

                  و من به حضور نزدیکم

و به دیدار

و به کنار  در کنارم باشی حتی اگر از من دوری

عزیز دلم

خاطرات با تو بودن

آرامشم را بر هم می زند

چه پریشانی لذت بخشی است    دلتنگ تو بودن

دلم برای شنیدن صدایت تنگ شده

برای دیدنت...........

دیشب در خواب منتظر آمدنت بودم

اما به خوابم هم نیامدی و درد انتظار را در خواب هم حس کردم

در جاده های انتظار منتظر کسی هستم            

      شاید بیاید  

       با آمدنش   

      پایان غمهایم  

      التیام دردهایم      

                                    روزهای خوش زندگی ام فرا خواهد رسيد.     

                                    در لابلای امید و آرزوهایم     

 نام خوش زندگی ام 

      فقط نام تو میدرخشد        

      در فراسوی خیالم      

با نگاه تو به آینده می   نگرم  

                                    در گلستان زندگی ام      

                                     تنها به تو می اندیشم.  

بار دیگر عشق یاری حلقه بر در می زند

روزها و شب ها شکوه می کردی ز تنهایی ولی

با تو گفتم که عشق آخر به ما سر میزند

بر من فکنده دیده ی عشق

مینویسم به روی دفتر خویش

جاودان باشی ای سپیده ی عشق

گرچه نسل سوخته ام اما  با عشق سبز می شوم

گرچه دله باخته شده شکست اما با تو بند می شود

گرچه بغضم شکست اما تو شانهٌ  منی

گرچه افکارم همه زخمیست اما تو مرهم  منی

گرچه قلبم کبود و ضربه خورده است اما تو پناه منی

گرچه روزی صد بار مردم اما حیات منی

گرچه فردایم در نطفه سقط شد اما تو اغاز منی.